Σαλαμίνα, όπως καμία άλλη

Η Σαλαμίνα είναι ένα τεράστιο άλλοθι και μια ατελείωτη αιτιολογία. Το άλλοθι μιας πόλης που άλλαξε τη γαλάζια λαδομπογιά σε καμβά με μια μεγάλη μουτζούρα σε παιδικό μπλοκ ιχνηλασίας. Η αιτιολογία προκύπτει κάθε φορά, για κάθε επισκέπτη που θέλει να την έχει στο μυαλό του σαν παινεμένη αρχόντισσα, μέσα από μια σειρά ρητορικές ερωτήσεις. Έχει θάλασσα; Μπαίνεις σε καράβι; Σου φέρνει αναγούλα η μυρωδιά του πολυκαιρισμένου λαδιού στα δημόσια τηγάνια; Είναι νησί.    Ό,τι κι αν είναι βέβαια, όπως κι αν θες να την βλέπεις, η Σαλαμίνα δεν ανήκει σε όλους. Είναι κορίτσι του Πειραιά. Κορίτσι, με μια συμπονετικά καταχρηστική έννοια. Είναι η μόνιμη σπιτωμένη, που ποτέ δεν πρόκειται να γίνει κυρία με δόξα και τιμή, μια αγαπημένη ντεπόζιτο για τις συναισθηματικές ανομβρίες, μια γκόμενα καβάτζα που πρέπει πάντα να δίνει, χωρίς ποτέ να ζητάει τίποτε.     Τι θα γινόταν, άραγε, έτσι και έκανε πως την διεκδικούσε καμιά Αθήνα, στο σοβαρό και στο επίσημο, με ένα ματσάκι λουλούδια στο χέρι και έναν τίμιο λόγο για τον κηδεμόνα; Λαμπόγυαλο θα τα ΄κανε ο Πειραιάς, Μαχαίρι θα 'βγαζε σε όποιον τολμούσε να σηκώσει τα μάτια πάνω στην αιώνια σκλάβα του. Κι ας μην έχει σκοπό να την αποκαταστήσει. Κι ας την έχει μια ζωή πεταμένη στην άκρη της δεύτερης περιφέρειάς του, δεύτερη των δεύτερων, τόπος εξορίας άσημων βουλευτών και ξεχασμένων δασκάλων. Στο τέλος τέλος, η Σαλαμίνα ίσως να είναι κάτι σαν την χαμένη Ατλαντίδα. Μια Χαμένη Αιαντίδα. Όπως η Ατλαντίδα χάθηκε στα βάθη του ωκεανού, ύστερα από μια αποτυχημένη προσπάθεια να κατακτήσει την Αθήνα, έτσι και η Αιαντίδα χάθηκε μετά από μια προσπάθεια να καταπιεί τον Πειραιά. Μόνο που αυτή τα κατάφερε, και αφού τον κατάπιε, αντί να καταβυθιστεί, από νησί μετατράπηκε σε μια πλέουσα στεριά. Μια στεριά που από τότε κολυμπάει πέρα δώθε, με σκοπό να συναντήσει η ίδια τα πολύβουα ποστάλια που περιμένουν ακίνητα, να ξεφορτώσουν τα έμψυχα απόνερα του επίνειου - βαριές ψυχές, πρησμένα πόδια, άκαμπτα χέρια- στην ψευδαίσθηση ενός επίγειου. Παράδεισου. Που από τότε πλέει ακούραστα, πέρα δώθε.