Απ' όλες τις μέρες με βροχή, καλύτερη είναι αυτή που βρίσκει τα φύλλα της ντάλιας μες στη σκόνη, στου θέρους την αγχόνη ο δήμιος τα λυτρώνει και τα φυλάει απ΄τη ντροπή.
Απ' όλα τα φύλλα στη ντάλια, βρήκα σωστό να ασχοληθώ με αυτό που κάνει πιρουέτα στον βλαστό, αυτό που αν ήτανε μωρό θα ρούφαγε απ'τον μαστό μου με μανία, θρεμμένο στην πενία, γεμίζοντάς με σάλια.
Απ' όλες μου τις μουσικές, αυτές που ακούς θέλεις δε θες, αυτή που δεν κοπάζει, εκείνη που μας μοιάζει,έχει τα χνώτα της ζεστά και τα ματόκλαδα σφιχτά και ξέρει να φιλάει και τα πλευρά ασθμαίνοντας ν' ανεβοκατεβάζει, μέσ' σε πόλεμου ιαχές.
Απ' όλους μου τους φόβους, ο πιο μεγάλος είναι αυτός που ανθίζει τις ώρες της χαράς, όταν πολύ με αγαπάς και στο αφτί μου ψιθυρίζει μυστικά, σβήνοντας της ηδονής τα ουρλιαχτά που βγάζουν στείρους φθόγγους.
Απ' όλη μας της ηδονή, αυτή που εμφιλοχωρεί στης νύχτας το σεντόνι, αυτή που δεν τελειώνει και ριζικά στεριώνει, είναι αυτή που ξεκινά απ' της καρδιάς τα μέρη κι όλο μας βάζει χέρι και στην πηγή και στην πληγή.
Κι ό,τι σε καταστρατηγεί κι ό,τι καλά σε κάνει απ' όλη σου την πλάνη και απ' όλη την βοή,
όλα τα όλα να υπερβεί, ψηλά πολύ να φτάνει , να διαρκεί και να ξεκάνει κάθε παλιά στιγμή.
Απ' όλα τα φύλλα στη ντάλια, βρήκα σωστό να ασχοληθώ με αυτό που κάνει πιρουέτα στον βλαστό, αυτό που αν ήτανε μωρό θα ρούφαγε απ'τον μαστό μου με μανία, θρεμμένο στην πενία, γεμίζοντάς με σάλια.
Απ' όλες μου τις μουσικές, αυτές που ακούς θέλεις δε θες, αυτή που δεν κοπάζει, εκείνη που μας μοιάζει,έχει τα χνώτα της ζεστά και τα ματόκλαδα σφιχτά και ξέρει να φιλάει και τα πλευρά ασθμαίνοντας ν' ανεβοκατεβάζει, μέσ' σε πόλεμου ιαχές.
Απ' όλους μου τους φόβους, ο πιο μεγάλος είναι αυτός που ανθίζει τις ώρες της χαράς, όταν πολύ με αγαπάς και στο αφτί μου ψιθυρίζει μυστικά, σβήνοντας της ηδονής τα ουρλιαχτά που βγάζουν στείρους φθόγγους.
Απ' όλη μας της ηδονή, αυτή που εμφιλοχωρεί στης νύχτας το σεντόνι, αυτή που δεν τελειώνει και ριζικά στεριώνει, είναι αυτή που ξεκινά απ' της καρδιάς τα μέρη κι όλο μας βάζει χέρι και στην πηγή και στην πληγή.
Κι ό,τι σε καταστρατηγεί κι ό,τι καλά σε κάνει απ' όλη σου την πλάνη και απ' όλη την βοή,
όλα τα όλα να υπερβεί, ψηλά πολύ να φτάνει , να διαρκεί και να ξεκάνει κάθε παλιά στιγμή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλώ αφήστε το μήνυμά σας και να είστε ευγενικοί. :)